Aneksija Bosne i Hercegovine od strane Austro-Ugarske, bila je nastavak procesa koji je započet Berlinskim kongresom 1878. godine, kojim je formalno, Bosna i Hercegovina bila pod turskim suverenitetom, ali u stvarnosti, pod austro-ugarskom okupacijom.

Okolnosti koje su inicirale Austro-Ugarsku na pripojenje bili su revolucionarni događaji u Osmanskom carstvu i mlado-turska revolucija u julu 1908. godine. Pobunjenici su prilikom te revolucije, natjerali sultana da ponovo uvede stari Ustav, te sazove Parlament sa izabranim zastupnicima iz svih krajeva, što je uključivalo i Bosnu i Hercegovinu, jer je ona formalno bila dio turskog teritorija.

Ilustracija iz francuskog časopisa Le Petit Journal koja prikazuje Bosansku krizu: Bugarska proglašava nezavisnost, a njen vladar Ferdinand proglašava se carem. Austro-Ugarska, predstavljena likom cara Franje Josipa, anektira Bosnu i Hercegovinu, dok osmanski sultan Abdulhamid II bespomoćno posmatra događaje.
Ilustracija iz francuskog časopisa Le Petit Journal koja prikazuje Bosansku krizu: Bugarska proglašava nezavisnost, a njen vladar Ferdinand proglašava se carem. Austro-Ugarska, predstavljena likom cara Franje Josipa, anektira Bosnu i Hercegovinu, dok osmanski sultan Abdulhamid II bespomoćno posmatra događaje.

Izbor bosanskohercegovačkih predstavnika, u Beču su shvatili kao prijetnju prevlasti Turske, te su hitno donijeli Dekret, kojim su pripojili Bosnu i Hercegovinu Austro-Ugarskoj monarhiji. Dekret Austro-Ugarske o aneksiji BiH, objavljen je 06. oktobra 1908. godine. Podsjećanja radi, Bosna je pod austro-ugarskom vlašću ostala sve do 1918. godine.